

Hún er svo falleg að sá sem setur inn þetta blogg fær stöðugan hiksta við að horfa á myndirnar. Vélin var míðuð fyrir NASA, það er hægt að kaupa gripinn á ebay þessa dagana fyrir $34.000.
HÉRNA SÖFNUM VIÐ EFNI SEM OKKUR FINNST SKEMMTILEGT OG HUGHREYSTANDI



Sigríður Sigurjónsdóttir opnaði SPARK DESIGN SPACE að Klapparstíg 33, 8. júlí, með sýningu myndlistarkonunnar Andreu Maack á ilmum sem listakonan hefur notað sem hluta af innsetningum sínum s.l. tvö ár – Ilmunum verður gerð sérstök skil á blogginu næstu daga. Með opnun SPARK DESIGN SPACE lyftir Sigríður hönnunarkúltúr á Íslandi upp um ansi mörg þrep. Sigríður Sigurjóns er náttúrulega mögnuð! . . . og að baki hennar er kletturinn Halldór Lárusson :-)



Sá sem skrifar þetta skammast sín svoldið fyrir að viðurkenna að hann getur ekki teiknað „amperstand“ eftir minni. Okkur finnst þetta mest kúl symbolið í stafrófinu og þau eru ekki ófá skiptin sem maður hefur þurft að taka á til þess að standast freistinguna að nota symbolið í íslenskum texta. Leturtýpurnar í amperstöndunum hér fyrir ofan eru: 1 BernardFasD & 2 Caviar Dreams & 3 Caslon Semi Bold Italic & 4 Hoefler Text Italic & 5 United Sans Cond Bold & 6 Sackers Gothic Medium & 7 Trebuchet & 8 Aller Display. Hér er nördalinkur á Wilkipedia um Amperstand.


Dásamlegt hvernig „trendin“ fara í hring. Þriggja gíra hjólið varð maður að eignast á sínum tíma, svo komu tuttugu og eitthvað gíra hjólin – toppurinn á tilverunni. Og í dag eru sífellt fleiri sem vilja fara til baka, gera hjólin upp minimal, burt með alla gíra (þeir svölustu hafa engar bremsur) - okkur finnst þessi aftur til fortíðar trend í útliti himnesk upplifun og dásamleg innri pína.


Svona illústratorsnilligáfa er innblástur. Rex Burnet teiknaði myndir í kringum 1948-55 fyrir m.a. Hot Rod Magazine. Teikningar Rex voru unnar með penna á pappír, engin tölva, ekkert 3D forrit. Eitt okkar er orðið það þroskað að árum að hann man vel eftir þessum teikningum Rex úr gömlum Hot Rod blöðum föður síns, og lá yfir þeim tímunum saman – við að sjá þessar myndir kom svona smá deisjavú yfir hann. Og líka . . . gamla, modern týpógrafían í neðstu myndinni er svakalega falleg.



Við í stúdíóinu héldum upp á sumar og sól með því að borða saman í hádeginu hjá Áslaugu í Marengs á Listasafni Íslands. Við höfum það fyrir venju að láta Áslaugu ráða matseðlinum og henni tekst alltaf að koma okkur óvart. Andrúmið, maturinn og fegurðin er þannig að maður fer alltaf doldið „High on Life“. - Takk Áslaug !